نامه‌های عاشقانه یک پیامبر وب‌نویس

كاش...
کاش من پیامبری میشدم
رسالتم بی خیال کردن آدم ها
رسالتم خودخواه کردن آدم ها
رسالتم ريدن به شخصیت ها

افسوس .... و صد افسوس !

بايد زنده موند !

پي نوشت :
خواسته يا ناخواسته داريم كم كم به آخرين پست پيامبر وب نويس نزديك ميشم !!!

منتظر باشيد ....

دست هایت را بالا بگیر
دست هایت را بالا بگیر
و با او بخوان
ای که امشب در دانسته هایت نخواهی گنجید
نه در حباب لذت های آشنایت

شب به خیر مرد من :)

من را به مهمانی ببرید
و باهام روبوسی کنید

همچی سر زده

دلتون بسوزه :
من دختری را میشناسم که در جهازش خانه دارد.

پ.ن : دلم خیلی میخواست یه چیز دیگه هم بگم !!

بعضی وقت ها فکر میکنم انقدر زندگی کرده ام
که از این به بعد کافی است بنشینم و خاطراتم را مرتب کنم تا بقیه ی چوب خطم پر شود و زمانم فرا رسد …

پ.ن : شايد دارم تموم ميشم !

میدونی چیه ؟

من واقعاً خسته شدم توی پیاده رو وایسم و دوستام به دخترهایی که میان و میرم هی بگن عروس مادرم میشی ؟
آخه مادرم عروس چادری خیلی دوس داره ...

پ.ن : خسته ام !

هی!
با توام خورشید در چشمانت
تیزی آفتاب در ادراکت
بیا من را با خودت ببر
زیر گلویم آنجا که همیشه میبوسی زخم شده و زخمش خشک
آب دهانت را پماد کن
و برویم

خودم !

پي نوشت :
گير الكي ندين كه نميتونم از اين واضح تر براتون بذارم ... پس فردا ميان منم ميگيرن !!!
در ضمن مبعث هم مبارك باشه !

تو ایمان داری که من میتوانم
تو ایمان داری و چشم هایت را بسته ای
تا نور آزارم ندهد

تو عشق منی